प्रेम विवाह गरेर श्रीमतीको निर्मम हत्या गर्ने सेनाका जवानलाई ‘जन्मकैद’
काठमाडौँ— वैवाहिक सम्बन्धमा चर्किँदै गएको अविश्वास र शंकाले अन्ततः एक निर्दोष महिलाको ज्यान लियो, र त्यसैको परिणामस्वरूप नेपाली सेनाका एक जवानलाई अदालतले जन्मकैदको सजाय सुनाएको छ।
जिल्ला अदालत सुर्खेतले श्रीमतीको योजनाबद्ध हत्या गरेको अभियोगमा नेपाली सेनाका २८ वर्षीय जवान दर्शन खत्रीलाई दोषी ठहर गर्दै २५ वर्ष कैद तथा पीडित परिवारलाई ३ लाख रुपैयाँ क्षतिपूर्ति दिन आदेश दिएको हो। बुधबार जिल्ला न्यायाधीश बसन्तराज जोशीको इजलासले उक्त फैसला सुनाएको अदालतका सूचना अधिकारी उज्ज्वलदेव रावलले जानकारी दिएका छन्।
पाँचथरस्थित वीरदल गणमा कार्यरत खत्रीले गत वैशाख २१ गते आफ्नी २६ वर्षीया श्रीमती प्रेमा वली खत्रीलाई योजनाबद्ध रूपमा जंगलमा लगेर हत्या गरेका थिए। सात वर्षअघि प्रेम विवाह गरेका यी दम्पतीबीच पछिल्लो समय सम्बन्ध बिग्रँदै गएको थियो। श्रीमान्को निरन्तर शंका र उपशंकाले उनीहरूको सम्बन्ध तनावपूर्ण बनेको थियो।
दसैंपछि लामो समयसम्म श्रीमतीलाई भेट्न नगएका खत्रीले अन्ततः एक बहानामा उनलाई भेट्न बोलाएका थिए। आफूले अर्कै व्यक्तिको हातबाट सामान पठाएको भन्दै लिन आउन आग्रह गरेपछि प्रेमा भेरीगंगा नगरपालिका–१२ छिन्चु पुगेकी थिइन्। तर, त्यहाँ कुनै तेस्रो व्यक्ति नभई स्वयं खत्री नै उपस्थित थिए। भेटपछि केही समयसम्म सामान्य संवाद भएको देखिए पनि छोटो समयमै विवाद चर्किएको थियो।
दुवैजना झिगेनारा खोलाको पुल तरेर रामजानकी सामुदायिक वनतर्फ गएका थिए। यही क्रममा विवाद उग्र बन्दै जाँदा खत्रीले ढुंगा उठाएर श्रीमतीको टाउकोमा प्रहार गरेका थिए। प्रहारसँगै प्रेमा भुइँमा ढलेकी थिइन्। त्यसपछि पनि उनी रोकिएनन्। घटनालाई आत्महत्या जस्तो देखाउन उनले सलले घाँटी कसेर घिसार्दै केही पर रहेको पानी भएको खाडलमा शव फालेका थिए। प्रहरीसमक्ष दिएको बयानमा खत्रीले उक्त घटनालाई झुन्डिएर आत्महत्या जस्तो देखाउने प्रयास गरेको स्वीकार गरेका थिए।
हत्या गरेपछि उनी घटनास्थलबाट निस्केर सुर्खेतको एक होटल पुगेका थिए, जहाँ उनले आफ्नो झोला राखेका थिए। त्यसपछि उनी सिधै गुर्भाकोटस्थित आफ्नै घर फर्किएर रात त्यहीँ बिताएका थिए। अर्को दिन दिउँसो जंगलमा घाँस काट्न गएका स्थानीयले शव देखेपछि घटनाको खुलासा भएको थियो। पहिचान खुलेसँगै प्रहरीले खत्रीको खोजी तीव्र पारेको थियो र उनी बिदामा घर आएको जानकारी पाएपछि सोधपुछका लागि नियन्त्रणमा लिएको थियो। प्रारम्भिक सोधपुछमै उनले अपराध स्वीकार गरेका थिए।
घटनास्थलबाट प्रहरीले महत्वपूर्ण प्रमाणहरू संकलन गरेको थियो, जसमा ढुंगाले प्रहार गर्दा बगेको रगत, घाँटीमा सलले बाँधेर घिसारिएको स्पष्ट चिन्ह र जंगलमा फालिएको मोबाइलसमेत समावेश थिए। व्यक्तिगत सम्बन्धमा उत्पन्न हुने विवाद र शंकाले यदि समयमै व्यवस्थापन हुन सकेन भने त्यसले कति भयावह परिणाम निम्त्याउन सक्छ भन्ने यो घटनाले देखाएको छ। न्यायालयको यो निर्णयले पीडित परिवारलाई आंशिक न्याय दिलाउने प्रयास गरेको भए पनि गुमेको जीवन कहिल्यै फर्कन नसक्ने कटु यथार्थ भने यथावत् छ।
