तीन दशक अरूका सन्तानको भविष्य बनाउन बिताएका शिक्षक आज आफ्नै जीवन बचाउन सहयोगको प्रतीक्षामा, ब्रेन हेमरेजपछि अस्पतालको शैय्यामा श्यामानन्द
राजविराज– झन्डै तीन दशकसम्म विद्यार्थीलाई अक्षर चिनाउँदै, ज्ञान बाँड्दै र उनीहरूको भविष्य निर्माणमा योगदान दिँदै आएका एक शिक्षक यतिबेला आफ्नै जीवनको कठिन संघर्षमा छन्। सप्तरीका विभिन्न निजी विद्यालयमा लामो समय अध्यापन गरेका शिक्षक श्यामानन्द चौधरी ब्रेन हेमरेज (मस्तिष्कमा रक्तस्राव) भएपछि विराटनगरस्थित नोबेल अस्पतालमा उपचाररत छन्।
तर, आर्थिक अवस्था कमजोर हुँदा उनको उपचार निरन्तर अघि बढाउन परिवारलाई कठिनाइ भइरहेको छ। गत शुक्रबार अचानक स्वास्थ्य समस्या देखिएपछि उनलाई उपचारका लागि विराटनगर लगिएको हो। ब्रेन हेमरेज भएपछि अस्पताल भर्ना गरिएका चौधरीको उपचारमा ठूलो खर्च लाग्ने भएपछि परिवारले सहयोगीसँग आर्थिक सहयोगको अपिल गरेको छ।
चौधरीले आफ्नो जीवनको करिब ३० वर्ष शिक्षण पेसामा बिताएका छन्। राजविराजका विभिन्न निजी विद्यालयमा अध्यापन गरेका उनले दुर्गा सेकेन्डरी स्कुल र ह्याप्पील्याण्ड उच्च माध्यमिक विद्यालयमा समेत काम गरेका थिए। लामो समय विद्यार्थीलाई शिक्षा दिँदै आएका उनी अहिले भने आफैँ उपचारका लागि अरूको साथ खोजिरहेका छन्।
विद्यार्थीको भविष्य बनाउने शिक्षकलाई आज सहयोगको खाँचो
शिक्षकको काम कक्षाकोठामा पाठ पढाउनुमा मात्र सीमित हुँदैन। विद्यार्थीलाई जीवन बुझ्न सिकाउनु, असल बाटो देखाउनु र उनीहरूको भविष्य निर्माणमा योगदान गर्नु पनि शिक्षककै जिम्मेवारी हो। चौधरीले पनि आफ्नो जीवनको लामो समय यही जिम्मेवारी निर्वाह गर्दै बिताएका छन्।
तर समय सधैँ एकनास हुँदैन। अरूका सन्तानलाई उज्ज्वल भविष्यको बाटो देखाउँदै आएका शिक्षक आज आफ्नै जीवनको कठिन मोडमा आइपुगेका छन्। मस्तिष्कमा रक्तस्राव भएपछि अस्पतालको शैय्यामा उपचाररत उनलाई अहिले औषधि र चिकित्सकीय सेवासँगै आर्थिक सहयोगको पनि उत्तिकै आवश्यकता परेको छ।
निजी विद्यालयमा लामो समय काम गरेका शिक्षकहरूको आर्थिक अवस्था सधैँ सहज हुँदैन। सीमित आम्दानीमा परिवार र दैनिक जीवन चलाउँदै आएका धेरै शिक्षकका लागि आकस्मिक गम्भीर स्वास्थ्य समस्या ठूलो आर्थिक चुनौती बन्न सक्छ। चौधरीको उपचारमा देखिएको कठिनाइले पनि यही यथार्थलाई फेरि सतहमा ल्याएको छ।
‘१०० रुपैयाँ भए पनि सहयोग गरौँ’
चौधरीको उपचारमा सहयोग जुटाउन निजी विद्यालयमा कार्यरत शिक्षक साथीहरूले सामाजिक सञ्जालमार्फत सामूहिक अपिल गरेका छन्। उनीहरूले देशभरका निजी विद्यालयमा कार्यरत शिक्षक, शिक्षाकर्मी तथा सहयोगी मन भएका सबैलाई आफ्नो क्षमताअनुसार आर्थिक सहयोग गर्न आग्रह गरेका छन्।
अपिलमा सहयोग रकमको आकारभन्दा सहयोग गर्ने भावना महत्वपूर्ण हुने उल्लेख गरिएको छ। कसैले १०० रुपैयाँ, कसैले २००, ५०० वा १ हजार रुपैयाँ सहयोग गर्न सक्ने भन्दै आफ्नो आर्थिक क्षमताअनुसार साथ दिन अनुरोध गरिएको छ।
‘रु. १०० सहयोग गर्न सक्नुहुन्छ भने रु. १०० नै गरौँ। रु. २००, ५०० वा १ हजार सहयोग गर्न सक्नुहुन्छ भने त्यति नै गरौँ,’ अपिलमा भनिएको छ। सहयोगको आग्रह गर्दा शिक्षकहरूको सीमित आम्दानी र आर्थिक अवस्थालाई समेत ध्यान दिइएको छ। कसैलाई आर्थिक भार पार्ने उद्देश्य नभई हजारौँ शिक्षक, विद्यार्थी र अभिभावकको सानो सहयोगले उपचारमा ठूलो सहारा पुग्न सक्ने विश्वास अपिलकर्ताहरूले व्यक्त गरेका छन्।
उनीहरूले यो कुनै बाध्यकारी अनुरोध नभई एउटा शिक्षकले अर्को शिक्षकका लागि गरेको मानवीय अपिल भएको स्पष्ट पारेका छन्। सामाजिक सञ्जालमा सार्वजनिक गरिएको अपिलसँगै उपलब्ध गराइएको क्यूआर कोडमार्फत चौधरीको खातामा सहयोग रकम पठाउन अनुरोध गरिएको छ।
शिक्षक एकता भाषणमा होइन, दुःखमा देखिनुपर्छ
शिक्षकहरू वर्षभरि विद्यार्थीलाई सहकार्य, सहयोग, सद्भाव र मानवीयताको पाठ पढाउँछन्। तर ती मूल्य व्यवहारमा उतार्ने अवसर आफ्नै समुदायमा संकट आइपर्दा आउँछ। चौधरीको उपचारका लागि गरिएको अपिलले शिक्षक समुदायलाई त्यही मानवीय जिम्मेवारी सम्झाएको छ।
आज एक शिक्षकको उपचारका लागि अर्को शिक्षकले सहयोगको हात बढाउनु केवल आर्थिक सहयोग होइन, पेसागत आत्मीयता र मानवीय एकताको उदाहरण पनि हो। कुनै समय एउटै विद्यालयमा काम गरेका, एउटै पेसामा आबद्ध रहेका वा शिक्षण क्षेत्रसँग जोडिएका व्यक्तिहरूबीचको सम्बन्ध संकटका बेला अझ अर्थपूर्ण बन्न सक्छ।
‘आज हामीले अरूका लागि सहयोगको हात बढायौँ भने भोलि हामीलाई आवश्यकता पर्दा हाम्रो हात समात्ने पनि कोही न कोही अवश्य भेटिनेछ,’ अपिलमा भनिएको छ। चौधरीको उपचारका लागि गरिएको यो आग्रहले शिक्षक समुदायसँगै समाजका अन्य सहयोगी मनहरूलाई पनि जोड्ने अपेक्षा गरिएको छ।
उपचारमा आवश्यक आर्थिक सहयोग जुटाउन सके परिवारलाई केही राहत पुग्नेछ र उपचार प्रक्रियालाई निरन्तरता दिन सहज हुन सक्छ। करिब ३० वर्ष विद्यार्थीको भविष्य निर्माणमा बिताएका शिक्षक चौधरीको जीवन अहिले कठिन स्वास्थ्य संकटबाट गुज्रिरहेको छ। उनलाई फेरि आफ्नो सामान्य जीवनमा फर्किएको देख्न परिवार, सहकर्मी र शुभेच्छुकहरू प्रतीक्षारत छन्।
चौधरीको शीघ्र स्वास्थ्यलाभको कामना गर्दै सहयोगीहरूले आफूले सकेको साथ दिन आग्रह गरेका छन्। किनकि संकटमा परेको एउटा शिक्षकलाई अर्को शिक्षकले दिएको साथ केवल रकमको हिसाबले मापन हुँदैन। त्यो साथमा वर्षौँको पेसागत सम्बन्ध, आत्मीयता र मानवीय संवेदना जोडिएको हुन्छ।
लोकप्रिय
औषधि राख्ने फ्रिजमा ह्विलचेयर भेटिएपछि स्वास्थ्य मन्त्री सचिवमाथि खनिइन्, ‘सामान्य व्यवस्थापन पनि गर्न सक्नुहुन्न?’
सभामुखको स्वागत गर्ने होटल छान्ने विवादमा रास्वपामा कुटाकुट, महोत्तरीमा सांसद र जिल्ला उपसभापति आमनेसामने
बीपी राजमार्गबाट माइक्रोबस खोलाको बगरमा खस्यो, १४ जना घाइते, ५ जनालाई हेलिकोप्टरबाट काठमाडौं लैजाने तयारी
ताजा अपडेट
गृहमन्त्रीकी आमाको भिडियो प्रकरणमा एक व्यक्ति पक्राउ, भिडियो पहिलोपटक पोस्ट गर्ने पत्रकार नै सम्पर्कविहीन !
तीन दशक अरूका सन्तानको भविष्य बनाउन बिताएका शिक्षक आज आफ्नै जीवन बचाउन सहयोगको प्रतीक्षामा, ब्रेन हेमरेजपछि अस्पतालको शैय्यामा श्यामानन्द

